مثبت اندیشی ، راز اعنماد به نفس و نترسیدن به هنگام سخنرانی

مثبت اندیشی ، راز اعنماد به نفس و نترسیدن به هنگام سخنرانی

مثبت اندیشی ، راز اعنماد به نفس و نترسیدن به هنگام سخنرانی

فكر مثبت براي فردي كه مي خواهد در حضور جمع سخنراني كند، احساس و توانايي مثبت ايجاد مي كند. باید بیاموزیم که چگونه از حالت هاي هيجاني و عصبي پيش از سخنراني به نفع خود و براي نفوذ بيشتر در مخاطب استفاده كنيم.

از ديگر مهارت هايي كه لازم است قبل از سخنراني بكار برد، استفاده از مهارت و قدرت تصويرسازي صحنه اي است. اين مهارت نوعي توانايي بالقوه دروني است كه بايد از آن استفاده كرد.قبل از سخنراني بايد بر اساس درك و تجربه حسي، امور شناخته شده يا شناخته نشده را برای خود مجسم كنيم. ذهن ما اين توانايي را دارد كه انديشه ما را درگير رويدادهاي فرضي اما مبتني بر تجربيات گذشته كند.

تجسم و تصويرسازي ذهني با سالم سازي و آرامش فكر، ارتباط مستقيم دارد. همانطور كه رفتن روي صحنه و ايستادن در برابر جمع نيازمند تفكر مثبت است، بايد بتوانيم با واقع بيني موارد پيش بيني شده و پيش بيني نشده را براي خود مثبت تجسم كنيم و راه هاي رودررويي با آنها را بيابيم. بسياري از مردم، قهرمانان، موسيقي دانان، هنرپيشگان و سخنوران با اين شيوه موفق شده اند.

مثبت اندیشی ، راز اعنماد به نفس و نترسیدن به هنگام سخنرانی

مثبت اندیشی ، راز اعنماد به نفس و نترسیدن به هنگام سخنرانی

فكر مثبت براي فردي كه مي خواهد در حضور جمع سخنراني كند، احساس و توانايي مثبت ايجاد مي كند. باید بیاموزیم که چگونه از حالت هاي هيجاني و عصبي پيش از سخنراني به نفع خود و براي نفوذ بيشتر در مخاطب استفاده كنيم.

از ديگر مهارت هايي كه لازم است قبل از سخنراني بكار برد، استفاده از مهارت و قدرت تصويرسازي صحنه اي است. اين مهارت نوعي توانايي بالقوه دروني است كه بايد از آن استفاده كرد.قبل از سخنراني بايد بر اساس درك و تجربه حسي، امور شناخته شده يا شناخته نشده را برای خود مجسم كنيم. ذهن ما اين توانايي را دارد كه انديشه ما را درگير رويدادهاي فرضي اما مبتني بر تجربيات گذشته كند.

تجسم و تصويرسازي ذهني با سالم سازي و آرامش فكر، ارتباط مستقيم دارد. همانطور كه رفتن روي صحنه و ايستادن در برابر جمع نيازمند تفكر مثبت است، بايد بتوانيم با واقع بيني موارد پيش بيني شده و پيش بيني نشده را براي خود مثبت تجسم كنيم و راه هاي رودررويي با آنها را بيابيم. بسياري از مردم، قهرمانان، موسيقي دانان، هنرپيشگان و سخنوران با اين شيوه موفق شده اند.

حال، چگونه اين توانايي دروني را بكار گيريم؟ صحبت هاي دونده مشهور و موفق المپيك << ويكي هابر>> جالب توجه است.

<< درست قبل از مسابقه، من خودم را در حال دويدن مي بينم و مجسم مي كنم. بقيه حريفان دونده خود را نيز در ذهن مي آورم. سپس تلاش مي كنم هر حالت ممكني را كه احتمال دارد برايم پيش آيد مجسم كنم.الان شخصي پشت سرم است، حالا نزدكي مي شود. شايد هُل دهد. فرصت را از او مي گيرم و خلاصه همه لحظه هاي ميدان را در نظر دارم تا نهايتاً به خط پايان مي رسم. البته در همه حالات خودم را برتر و برنده ميدان مي دانم و مرعوب آنچه در اطرافم مي گذرد، نمي شوم.>>

البته << ويكي هابر>> هميشه پيروز ميدان نبوده لكن تحقيقات نشان داده است كه اين شيوه تخيل مشخصاً توان اجرايي هر قهرماني را افزايش مي دهد. تحقيقات دقيقاً اين نكته را نيز براي بهره برداري يك سخنران براي غلبه بر ترس صحنه بسيار مفيد مي داند. هر سخنران پيش از رفتن روي صحنه بايد بداند كه از سخنراني خود، تصور و تصوير مثبتي دارد يا خير.

كليد و رمز تجسم و تصويرسازي ذهني اين است كه بتوانيم تصويري كلي و شفاف و برخورداراز موفقيت در ذهن خلق كنيم.

خودتان را در جايگاه قرار دهيد. مطمئن و اميدوار، با نگاهي پراحساس و نسبتاً طولاني به چشمان مخاطبان خود، ارتباط اوليه را برقرار سازيد و سپس مقدمه سخنراني را با صدايي قاطع و شفاف ايراد كنيد. هر چه مخاطبان و شنوندگان شما مرحله به مرحله به مطالب شما پيوند مي خورند، شما نيز اطمينان و اعتماد به نفستان را افزايش دهيد.اين احساس را در خود ايجاد كنيد كه بهترين شيوه اداي سخنراني را پيش گرفته ايد و در حالي كه اين تصاوير را در ذهن خلق مي كنيد و جنبه هاي مثبت سخنراني را لحظه به لحظه مرور كنيد، واقع بين نيز باشيد.

در هرحال مراقب باشيد كه افكار منفي شما را سست نكند. اگر احساس مي كنيد ممكن است بخشي از سخنراني، شما را به دردسر و زحمت اندازد با تصويري مثبت و بدون هيچ زحمتي خود را رها و آزاد بيابيد.<<بدانيد هر قدر تصاوير ذهني شما از خودتان شفاف تر و اميدوار كننده تر باشد، سخنراني شما موفق تر خواهد بود.>>

براي بررسي حالات ديگر، آگاهي از اين مطلب نيز مفيد است كه سخنران بداند، احتمالاً شنوندگان و مخاطبان، متوجه اضطراب و نگراني او نخواهند شد. اگر گمان مي كنيد كه در نظر افراد روبروي خود ناآرام و غيرعادي جلوه مي كنيد، اين گمان اشتباهي است. اكثر اوقات وقتي برخي از سخنرانان صحبت خود را به پايان مي برند، اقرار مي كنند كه بسيار ناآرام و مضطرب بوده اند، در حالي كه دوستان تعجب مي كنند زيرا در نظر آنان آرام و متكي به نفس ظاهر شده اند. يكي از نكات مهم در اين خصوص اين است كه در بين ده ها زمينه ترس واضطراب فقط يكي دو مورد آن ممكن است بروز كند و مخاطب آنها را ببيند و تشخيص دهد و همين آگاهي موجب مي شود كه سخنران بي اعتنا به آنچه در درونش مي گذرد، با اطمينان سخن گويد. شنونده و بيننده شما متوجه عرق ريختن و تپش شديد قلب شما نيست، بويژه اينكه اگر تلاش هم بكنيد كه آرام و خونسرد ظاهر شويد.

گاهي سخنرانان بعد از ديدن فيلم ويدئويي سخنراني خود تعجب مي كنند كه چقدر آرام، مسلط و عادي بوده اند؛ در حالي كه هنگام سخنراني مطمئن شده بودند كه مخاطبان از اضطراب آنان آگاه شده اند. لذا ديدن نوار سخنراني موجب رفع نگراني در سخنرانيهاي بعدي مي شود. نكته ديگر اين است كه هيچ سخنراني كاملاً آنطور كه طراحي شده است، انجام نمي گيرد و خطاهايي هر چند جزئي رخ مي دهد كه البته اغلب ناديده گرفته مي شوند. علت پنهان ماندن اينگونه خطاها اين است كه شنونده و بيننده و هر فرد حاضر، از برنامه و چگونگي طراحي سخنراني آگاه نیست. او فقط آنچه را سخنران مي گويد، مي شنود. اگر جمله اي را جا انداختيد يا عبارتي را جابجا نقل كرديد يا مكث لازمي را در جاي مناسب فراموش كرديد، نگران نباشيد. طوري عمل كنيد كه گويي هيچ اتفاقي نيفتاده است.

موارد زير را براي تمرين و آماده سازي خود در سخنراني ها بكار گيرید :

1- در بهترين حالت جسمي و روحي باشيد. شب قبل از سخنراين تا دير وقت بيدار نمانيد. خواب خوب زمينه آرامش بخشي براي شما ايجاد مي كند.

2-در لحظاتي كه براي سخنراني آماده مي شويد، عضلات پاي خود را به طور آرام منقبض و منبسط كنيد. فشار آوردن و آزاد كردن عضلات پا موجب آرام شدن پا و رها شدن آن از تنش مي شود يا اينكه دست هاي خود را به هم فشار دهيد و سپس آرام رها كنيد. اين حركات موجب فراهم شدن آدرنالين لازم در بدن مي شود.

3- براي شروع سخنراني يكي دو نفس آرام و عميق بكشيد. اغلب مردم هنگامي كه مضطرب و در فشارند، نفس هاي كوتاه و ناتمام مي كشند و همين كار موجب افزايش تنش در آنها مي شود.

تنفس عميق افراد ناآرام را آرام مي سازد و تنش را از بين مي برد.

4-درباره مقدمه سخنراني خود زياد كار كنيد.تحقيقات نشان مي دهد كه ميزان اضطراب سخنران در 30 ثانيه اول سخنراني به طور چشمگيري كاهش مي يابد.

به محض اينكه از مقدمه با موفقيت گذر كرديد، بقيه كار آرام و مسلط طي خواهد شد.

5-با مخاطبان و شنوندگان و افراد روبروي خود ارتباط چهره به چهره و دوستانه برقرار كنيد. به چهره ها، گروهي نگاه نكنيد. يا ارتباط چشم به چشم توجه هر فرد را به خود جلب كنيد.

6- تلاش خود را بجاي اينكه براي تسلط بر << ترس از صحنه و جايگاه>> صرف كنيد، متوجه ايجاد ارتباط با فردفرد مخاطبان كنيد. اگر اين كار را ناديده بگيريد، آنها نيز شما را فراموش مي كنند.

7- از وسايل كمك آموزشي استفاده كنيد. اين وسايل موجب مي شوند كه مخاطبان دائماً بر چهره و رفتار شما متمركز نباشند، گاهي جهت دادن به نگاه و تمركز مخاطبان استراحت خوبي براي بازسازي روحي است.

8- اگر در حال صحبت اشتباهي رخ داد، مرعوب آن نشويد. اتفاق مهمي نيست. زياد هم نبايد رسمي بود.

بهرحال اگر شما مي خواهيد سخنران خوبي باشيد و بدون ترس و واهمه از سخنراني كردن لذت ببريد، هر سخنراني خود را حتي كوتاه، تجربه اي مفيد و مثبت بدانيد. آنطور كه يكي از دانشجويان دوره آموزش سخنراني در پايان كلاس در برگه ارزيابي خود چنين نوشت:

<< من واقعاً از اين كلاس مي ترسيدم. فكر اينكه روزي بتوانم خوب سخنراني كنم مرا نصف عمر مي كرد. لكن امروز از اينكه چنين مهارتي با من عجين شده خوشحالم و اين مهارت موجب آشنايي من با بسياري از دانشجويان شده است. مضاف بر اينكه اينجا براي من كلاسي است كه خودم نيز مي توانم افكار و نظرهايم را تشريح و بازگو كنم و مجبور نيستم فقط بنشينم و وقت خود را صرف گوش كردن به حرف هاي معلم كنم. من امروز از سخنراني كردن، لذت مي برم. درك اين موضوع كه در سخنراني، مخاطبانم با من همراهند، احساس بزرگي است.>>

شما نيز با اطمينان در حضور ديگران بايستيد و فكر و احساس خود را براي آنان بازگو كنيد و اينگونه توانايي سخنراني را در خود ارتقا دهيد و چنين احساسي را نيز در ديگران ايجاد كنيد. پس از دستيابي به اولين موفقيت مراحل بعدي را مطمئن تر طي خواهيد كرد